In tegenstelling tot de ambities maar in lijn met gedane beloften tijdens de verkiezingen ben ik dinsdag 27 oktober beëdigd als commissielid van de gemeente Geldermalsen. Ik zal plaatsnemen in de commissies Samenleving en Grond als ook in GREX (plv). Manon de Kort zal mij vervangen bij afwezigheid in de commissie Samenleving. Gijsbert van de Water zal Leefbaar GLM in de commissie Bestuur & Middelen vertegenwoordigen.

De leemte in de bezetting van Leefbaar Geldermalsen was ontstaan nadat de fractievoorzitter Jos Rietbergen het vertrouwen in Joke van Vrouwerff had opgezegd en het daaropvolgend besluit van het bestuur om haar te royeren als lid. Dit besluit heeft als gevolg gehad dat de fractie van Leefbaar Geldermalsen is gehalveerd. Binnen de partij wordt dit niet als een offer ervaren maar moesten er wel een aantal posities worden opgevuld.

Mijn besluit zal weer leiden tot een discussie over de onafhankelijkheid van de journalistiek en dat dergelijke functies niet verenigbaar zouden zijn. In het Presidium is zelfs al geopperd dat ik zou moeten stoppen met Grootgeldermalsen.nl. Woorden die ondertussen zijn teruggenomen. Toch wil ik hier wel iets over zeggen mede omdat ik om dezelfde redenen eerder als voorzitter van Leefbaar Geldermalsen ben teruggetreden.

Dit is de eeIMG-20150615-00192rste keer dat ik mijzelf journalist noem. Tot nu toe waren dat de burgemeester, politici en een overjarige verslaggever van de Gelderlander. Ik zou volgens sommige een pseudo of een zelfbenoemde journalist zijn en daar heeft men naar mijn mening zelfs wel een beetje gelijk in. Het is zo dat ik geen opleiding journalistiek heb gevolgd maar wel in het bezit ben van een perskaart. Iedereen die in Nederland journalistiek als beroep heeft kan zich journalist noemen, ongeacht met welk communicatiemiddel hij of zij werkt en of het bezoldigd gebeurt of niet.
Daar staat tegenover dat veel organisaties, waaronder de overheid en de Nederlandse Vereniging van Journalisten, bepaalde eisen aan journalisten stellen, willen zij aanspraak kunnen maken op bijzondere (pers-)faciliteiten, bijvoorbeeld het bezit van een perskaart. Sommige organisaties eisen accreditatie alvorens journalisten worden toegelaten tot bijvoorbeeld de perstribune van het parlement. Dit voor wat betreft de status en positie van de journalist.

Over de onafhankelijkheid kan ik alleen maar zeggen dat iedereen een mening heeft en die mag uiten zolang door de journalist maar een duidelijk onderscheid gemaakt wordt tussen de feiten en de mening van de schrijver.

Eric Smit (hoofdredacteur van internetmedium Follow The Money) schrijft in een artikel “Journalistiek tussen objectiviteit en activisme” zelfs dat journalisten,  onderzoeksjournalisten in het bijzonder,  niet afzijdig kunnen blijven. Ze dienen een kant te kiezen en bereid te zijn de confrontatie met de macht aan te gaan.

Kees Schaepman, oud voorzitter van de NVJ, nuanceert deze woorden in het zelfde artikel en stelt: “Achter elke keuze die een journalist maakt zit een opvatting, een inzicht dat hij heeft verworven in de lange tijd dat hij zich in de materie heeft verdiept. Dat moet wat mij betreft ook zo zijn.”  “Je kiest een kant.” 

Met verbazing zie ik hier in Geldermalsen dat persberichten van de gemeente letterlijk worden overgenomen door redacties van lokale media. Men heeft zelfs met succes geklaagd dat de persberichten in PDF formaat worden gestuurd en niet in MS Word wat het knippen en plakken bemoeilijkt. Daarnaast is het niet ongebruikelijk dat politieke partijen zelf content aanleveren die gretig wordt overgenomen.

Het mag daarom duidelijk zijn dat ik om al deze redenen geen enkele moeite heb om deze dubbelfunctie uit te oefenen. Naar mijn mening gaat er een hoop mis in de gemeente Geldermalsen en dan is het schenden van een eed (Joke Vrouwerff) die je hebt afgelegd in mijn ogen nog het minste. Democratie begint bij een integere en  transparante overheid en de pers dient ervoor om dit te bewaken.

Voorafgaand aan de beëdiging hebben alle commissieleden een gesprek met de burgemeester en de griffier. Volgens de burgemeester een normale procedure maar we hebben vast moeten stellen dat dit niet in alle gevallen ook daadwerkelijk gebeurd. Het was ook geen verrassing dat hun aandacht vooral gericht was op mij en men nieuwsgierig was naar de bedoelingen.

De focus richtte zich voornamelijk op de gedragscode het enige document wat ik niet had gelezen. Na dit verzuim goedgemaakt te hebben kan ik u mededelen dat er weinig verheffend nieuws in staat.

Het eerste deel van de gedragscode is vanzelfsprekend en zou overbodig moeten zijn voor volksvertegenwoordigers die de belangen van burgers vertegenwoordigen. Het tweede deel is waar een mogelijk probleem is gecreëerd door het VNG in de modelovereenkomst, welke klakkeloos is overgenomen door de raad van de gemeente Geldermalsen. Geheimhouding is wettelijk geregeld in artikel 25 van de gemeentewet waar wordt aangegeven dat de raad op grond van een belang, genoemd in artikel 10 van de Wet openbaarheid van bestuur (Wob), geheimhouding kan opleggen. Geheimhouding omtrent het in een besloten vergadering behandelde wordt tijdens die vergadering opgelegd en in de eerstvolgende raadsvergadering vastgesteld op basis van dezelfde regels (art 10 Wob).

Echter in de gedragscode wordt het begrip vertrouwelijkheid geïntroduceerd en hier is geen enkele wettelijke basis voor. Ook de VNG maakt in haar communicatie duidelijk dat het rechtskarakter van een gedragscode er één is van een interne regeling in aanvulling op de wettelijke regels. Het niet naleven van de gedragscode heeft geen enkel rechtsgevolg. Bestuurders kunnen er op worden aangesproken maar daar houdt het dan ook mee op.

Dat er geen wettelijke basis voor is behoeft geen beletsel te zijn om dit op te nemen in een  gedragscode.  Dit kan echter wel het geval zijn wanneer de bepaling in strijd met de wet is en laat dit hier nu het geval zijn! Openbaarheid van bestuur is er niet voor niets. Het is één van de pijlers van onze democratie zoals we ook in het eerste deel van de gedragscode hebben kunnen lezen.

De Wob gaat dan ook uit van de stelling HET IS OPENBAAR TENZIJ. Het tenzij staat dus omschreven in artikel 10 van de Wob. Daarmee is dus het verlangen om vertrouwelijke informatie niet openbaar te maken in strijd met de Wob en onrechtmatig. Iedere burger is dan ook gerechtigd d.m.v. een Wob verzoek om deze “vertrouwelijke” informatie op te vragen en bestuurlijk Geldermalsen heeft geen enkel rechtsmiddel om dit te weigeren.

Voorlopig hebben we weer twee Wob verzoeken ingediend voor:

  1. Inzake de realisatie van de Pluk (MFC/ECG)
  2. Inzake de realisatie van de Gemeenschappelijke Regeling Bedrijfsvoering West Betuwe

Daarnaast heeft Leefbaar Geldermalsen dezelfde vragen (in art.33 vorm) gesteld!

Het beloofd een interessante tijd te worden.

PS: we zien dat we  vele lezers hebben die, ook al hebben we niets gepubliceerd, toch GrootGeldermalsen.nl bezoeken. Misschien ten overvloede maar het is mogelijk om op de hoogte te blijven via een gratis abonnement door het achterlaten van uw emailadres.
Meldt u hier aan!